کتاب نبرد من

در سال 1924، «آدولف هیتلر» هنوز تبدیل به یک دیکتاتور تمام عیار نشده بود. در آن سال او در قلعه‌ای در «لندربرگ» زندانی بود. درست همان موقع بود که او  تصمیم به نوشتن درباره‌ی خود و نحوه‌ی مبارزه‌اش با حزب حاکم گرفت. کتاب در دو بخش نوشته شده است. هیتلر، بخش اول کتاب را روزهایی که در زندان بود برای منشی خود «رودولف هس» تقریر می‌کرد و او نیز به نوشتن آن می‌پرداخت. رودلف هس، درآن زمان منشی هیتلر محسوب می‌شد و بعد‌ها به سمت معاون هیتلر منسوب شد. هس، سومین شخص حزب نازی بعد از هیتلر و گورینگ به حساب می‌آمد. وقتی نوشتن بخشی از کتاب تمام می‌شد هیتلر آن را برای هم‌بندانش می‌خواند و از آن‌ها می‌‌خواست در مورد نوشته‌هایش نظر بدهند. او نیز به آن‌ها گوش می‌داد و اصلاحات لازم را اعمال می‌کرد. بخش دوم این کتاب هنگامی منتشر شد که هیتلر از زندان آزاد شده بود اما هنوز به قدرت نرسیده بود. هیتلر نام «چهار سال و نیم نبرد در برابر دروغ، حماقت و بزدلی» را برای عنوان کتاب پیشنهاد داده بودکه ناشر کتاب، نام «نبرد من» را به جای آن برگزید. این کتاب در سال‌های اول انتشارش مورد توجه قرار نگرفت اما به محض قدرت گرفتن هیتلر و حزب ناسیونال سوسیالیسم، به فروش بالایی دست پیدا کرد. از این کتاب تا پایان 1945، بیش از دوازده میلیون نسخه فروخته شده بود!

«این اثر از قویترین و تاثیرگزارترین آثار قرن بیستم است. به یک معنا باید گفت تنها اثری که در امپراتوری رایش سوم ارزش خواندن داشت همین اثر بود و به همین خاطر بود که به آن انجیل عرفی ناسیونال سوسیالیسم می‌گفتند.» – منتقد کتاب